Starsi chłopcy źle wpływają na dziewczęta.

Rodzice zakazujący córkom randek ze starszymi od nich chłopcami mogą mieć rację. 

Naukowcy z USA potwierdzili, że nastolatki te częściej palą, piją i używają narkotyków.
Badanie tysiąca nastolatek potwierdziło, że towarzystwo rzeczywiście wpływa na zachowanie człowieka - oznajmili eksperci National Center on Addiction and Substance Abuse (CASA) przy Columbia University.

"Stwierdziliśmy ścisły związek między zachowaniami seksualnymi dziewcząt i ich randkami, a ryzykiem wpadnięcia w nałogi palenia, picia lub stosowania środków odurzających" - mówi przewodniczący CASA Joseph Califano.

Coroczne badanie CASA wykazało, że im więcej czasu nastoletni człowiek spędza ze swoją sympatią i im bardziej aktywni seksualnie są jego przyjaciele, tym większe prawdopodobieństwo, że sam zacznie palić, pić lub używać narkotyków.

Ryzyko nadużywania alkoholu lub narkotyków rośnie najbardziej u dziewcząt spotykających się z chłopcami starszymi od nich o co najmniej dwa lata.

Badanie wykazało, że alkohol piło 58 proc. dziewcząt mających sympatię co najmniej o dwa lata starszą. Dziewczęta randkujące z rówieśnikami lub też nie umawiające się na randki piją rzadziej. Z tej grupy do picia alkoholu przyznało się 25 proc.

Połowa badanych dziewcząt spotykających się ze starszymi chłopcami bądź mężczyznami paliła marihuanę. Do stosowania jej przyznało się też 8 proc. pozostałych dziewcząt.

Aż 65 proc. dziewczyn preferujących randki ze starszym chłopakiem paliło papierosy. Wśród dziewcząt spotykających się z chłopcami młodszymi, odsetek ten wynosił 14 proc.

45 proc. nastolatek uczestniczących w badaniu mówiło, że uczestniczyło w przyjęciach, gdzie dostępny był alkohol. 30 proc. było co najmniej raz na imprezie z marihuaną, a 9 proc. - z kokainą lub Ecstasy.

Badanie wykazało też, że nastolatki nie gardzą pomocą rodziców. Zapytane, o czym chciałyby "uczciwie porozmawiać z rodzicami przy obiedzie" 42 proc. stwierdziło, że o randkach, a 30 proc. - o używkach.

Karcenie jest przyjemne.

"Dlaczego tak lubimy pouczać ludzi którzy źle postępują? Wbrew powszechnym opiniom to wcale nie kwestia kultury. Po prostu - sprawia nam to wielką przyjemność"

Naukowcy z Uniwersytetu w Zurychu w "Science" opisują, co dzieje się w naszej głowie, kiedy kogoś karcimy.

Szwajcarscy uczeni sugerują, że nasze poczucie sprawiedliwości i chęć karania winnych może nie mieć swojego źródła w kulturze, ale w naszej biologii.

Prowadząca badania Dominique de Quervain wybrała do doświadczeń 50 ochotników - młodych mężczyzn o dobrym zdrowiu, bez najmniejszych odchyleń psychicznych. Uczestniczyli oni w eksperymencie w formie nieco skomplikowanej gry. Grali o prawdziwe pieniądze, które mogli zyskać lub stracić w zależności od tego, jak reagowali na zachowanie przeciwnika. Uczestnik mógł na przykład ukarać przeciwnika za samolubstwo.

W mózgach mężczyzn biorących udział w eksperymencie uaktywniał się obszar związany z tak zwanym układem nagrody. W momencie, gdy kogoś upominali, robiło im się po prostu przyjemnie. Układ nagrody jest również odpowiedzialny za popęd seksualny.

Zaburzenia pracy układu nagrody - gdy jest on na przykład ciągle pobudzony i nie zaspokojony - są jedną z przyczyn rozwoju nałogów. Możliwe więc, że istnieje także niezaspokojony popęd do karania innych.

Znane są przecież przypadki osób mających poczucie misji, które wyruszają ze strzelbą w miasto, karząc innych za mniej lub bardziej realne winy

Poradnik dla zapracowanych.

Jak często należy chodzić do lekarza?

Pośpiech, który towarzyszy nam na co dzień, może być przyczyną poważnych problemów ze zdrowiem. Nawet jeżeli jeszcze teraz nie odczuwamy tego zbyt dotkliwie, w rzeczywistości fundujemy swojemu organizmowi bardzo trudne warunki, w których stres łączy się często z brakiem snu i kiepską dietą. Może to prowadzić do poważnych problemów związanych z chorobami serca i układu krążenia. Ogólne osłabienie naraża nas również na większe niebezpieczeństwo związane z innymi chorobami, z którymi silniejszy i bardziej wypoczęty organizm na pewno by sobie poradził.

Zapracowani chorują częściej

Ciężka i odpowiedzialna praca, poranne wstawanie, litry wypijanej kawy, późne powroty do domu i jeszcze późniejsze udawanie się na spoczynek - to częsty obraz w przypadku wielu z nas. Osiągnięcie sukcesu zawodowego często wymaga wytężonej pracy od rana do wieczora. Nawet jeżeli wiąże się ona z naszymi ambicjami i zaspokaja nasze potrzeby związane z rozwojem osobistym, nasz organizm odbiera ją jako wytężony wysiłek. Choć wykonujemy pracę umysłową, stres z nią związany jest zjawiskiem w stu procentach fizycznym i dającym się zbadać.

Odwiedzamy lekarza

Osoby, które dużo pracują zdają sobie zazwyczaj sprawę ze słuszności powiedzenia „czas to pieniądz”. Ludzie pracujący więcej niż inni odraczają często wizyty lekarskie, ponieważ twierdzą, że nie mają czasu na siedzenie w przychodniach i bieganie po kolejnych laboratoriach w celu wykonania wszystkich zleconych badań.

Badanie stanu zdrowia nie musi nam wcale zabierać tak dużo cennego czasu. Jeżeli nie przekroczyliśmy 40. roku życia, czujemy się dobrze i nie zauważamy u siebie żadnych niepokojących objawów, badania profilaktyczne powinniśmy przeprowadzić raz w roku.

Szybkie badania dla pracoholików

Z myślą o zapracowanych powstał program 24h dla zdrowia realizowany przez centrum medyczne ENEL-MED. Jest to rozwiązanie, które nawet najbardziej zabieganych pracoholików skłoni do wybrania się na kompleksowe badania. Korzystając z programu możemy w ciągu jednego dnia wykonać wszystkie podstawowe badania, które zinterpretuje wykwalifikowany lekarz prowadzący. Na podstawie oceny może on zdecydować jakie dalsze badania i ewentualne leczenie powinno zostać w naszym przypadku zastosowane.

Nawet najbardziej zapracowani powinni być zatem w stanie wygospodarować jeden dzień na dokładne sprawdzenie stanu zdrowia, zanim pojawią się nieprzewidziane problemy i komplikacje.

Jak dbać o oczy podczas pracy na komputerze?

W erze komputerów i Internetu praktycznie każdy z nas posiada swój prywatny komputer, przy którym spędza od kilku do nawet kilkunastu godzin dziennie

Patrzenie w monitor powoduje wiele problemów ze wzrokiem, na które skarży się praktycznie 95% osób pracujących przy komputerze. Czy da się zapobiec przykrym dolegliwościom? Czy wina leży po stronie komputera czy może są inne podłoża problemów ze wzrokiem?

Piekący ból

Tak naprawdę winę za ból oczu i problemy z ich odpowiednim nawilżeniem ponoszą warunki panujące w pomieszczeniu, w którym pracujemy oraz nasze złe nawyki. Powinniśmy zacząć od przyjrzenia się oświetleniu w jakim pracujemy – wszelkiego rodzaju jarzeniówki niszczą oczy, ponieważ taki rodzaj światła jest zbyt ostry do długotrwałej pracy na komputerze. Światło w pomieszczeniu powinno być rozproszone, aby nie odbijało się od pozostałych przedmiotów. Najlepiej połączyć oświetlenie mieszane – górne i miejscowe np. przez zastosowanie lampy do czytania. Dodatkowo oświetlenie ustawione tak, że odbija się w ekranie komputera, również negatywnie wpływa na nasze oczy.

Sam komputer również wywołuje negatywny wpływ na nasz wzrok, ponieważ emituje pole elektrostatyczne, które przyciąga kurz, pyłki roślinne i bakterie mogące powodować alergiczne podrażnienie oczu, a nawet zapalenie spojówek. Ponadto dużym zagrożeniem dla oczu jest emitowane przez komputer ciepło, które bezpośrednio wpływa na podniesienie temperatury powietrza, a co za tym idzie powoduje powstawanie tzw. zespołu suchego oka. Podobnie ma się sprawa z klimatyzacją panującą w biurach – sprawia, że nasze oczy cierpią z powodu nadmiernej suchości.

Czy mam problem z oczami?
Poniżej podajemy listę najczęstszych objawów, które mogą doprowadzić nawet do poważnych chorób oczu:
- pieczenie, swędzenie, ból oczu
- pogarszająca się z czasem ostrość widzenia
- bóle głowy podczas długotrwałego patrzenia w monitor
- zamglone widzenie w dal lub z bliska
- mrużenie oczu
- podwójne widzenie

Jeśli pojawiają się tego typu objawy, trzeba jak najszybciej zadbać o to, by wyeliminować negatywne czynniki z naszego otoczenia.

Jak dbać o oczy?

Najlepiej umieścić monitor w odległości ok. 1 m od naszych oczu i ustawić go tak, aby nasze oczy znajdowały się na równi z górną krawędzią monitora. Jeśli mamy taką możliwość najlepiej ustawić monitor naprzeciwko okna, aby można było w każdej chwili móc podnieść wzrok i patrzeć w dal. Częsta zmiana odległości patrzenia pozytywnie wpływa na ludzkie oko. Nie należy zapominać również o mruganiu - patrzenie na monitor z nadmierną koncentracją powoduje szybkie wysychanie oka.Drugą kwestią jest dobranie odpowiedniego oświetlenia w pokoju – nie powinno odbijać się od monitora, najlepsze będzie połączenie oświetlenia górnego z miejscowym. Jeśli czujemy, że nasze oczy się męczą, lepiej pozostawić tylko niewielką lampkę na biurku czy stoliku.

Ważny jest również sam wyświetlacz LCD, który należy odpowiednio ustawić pod względem jasności i kontrastu dla większego komfortu patrzenia. Jeśli oglądamy wydrukowany materiał, należy go ustawić równo z monitorem, aby nie przekręcać ciągle głowy na boki.

Ćwiczenia

Jeśli czujesz ból oczu, a potrzebujesz szybkiej ulgi, najlepiej wykonać podane ćwiczenia:
1. Zamknij lekko oczy, nie zaciskaj ich.

2. Otwieraj oczy co 3-5 sekundy, jednak resztę twarzy pozostaw nieruchomą.

3. Powtórz czynności 15 razy - ćwiczenie pomoże rozluźnić mięśnie otaczające oczy.

4. Następnie umieść palce na skroniach i zamrugaj szybko 10 razy. 

5. Zamknij oczy i odpocznij, po czym weź głęboki wdech.

6. Możesz powtórzyć czynność kilkukrotnie.

Podsumowując

Dbanie o oczy podczas długotrwałego patrzenia na monitor powinno nam wejść w nawyk, ponieważ zaniedbywanie oczu prowadzi do stopniowego zmniejszania się ostrości widzenia. Proste ćwiczenia, nawyki czy dobranie odpowiedniego oświetlenia w pokoju polepszy nasz komfort pracy i wydłuży sprawność naszego wzroku. Warto mieć przy sobie krople do oczu oraz lupy do czytania, które przydadzą się zawsze wtedy, gdy nasz wzrok będzie już naprawdę zmęczony.

Artykuł powstał przy współpracy z firmą Dobre Lupy, która oferuje najlepsze lupy do czytania' firmy Eschenbach, które przydadzą się dla każdej osoby mającej problemy ze wzrokiem. Aby zapoznać się z pełną ofertą należy wejść na stronę http://www.dobrelupy.pl/, na której każdy krótkowidz znajdzie coś dla siebie

Prawidłowe oddychanie

Obliczono, że w ciągu dnia każdy z nas wykonuje ok. 20 tysięcy wdechów i wydechów, przeciętnie 15-20 razy na minutę.

Asertywność.

Rozpowszechnienie się szacunku i jasnych relacji między ludźmi prowadzi do zmniejszenia się ich
stresu i polepszenia atmosfery. 

Wzrasta też skuteczność działania, bo osoby asertywne sprawniej komunikują się w zespole. Zostań jedną z nich.Bycie asertywnym przynosi dużo korzyści. 

Dzięki takiej postawie Twoje kontakty z innymi ludźmi stają się łatwiejsze i bardziej satysfakcjonujące.

Jak działa mózg ?

Mózg składa się z około 100 miliardów neuronów – podstawowych komórek nerwowych. To dzięki nim myślimy, czujemy i działamy.

Dwukrotnie więcej jest komórek zwanych komórkami glejowymi, neuroglejem lub zwyczajnie glejem. Podtrzymują one strukturę i metabolizm neuronów.

Typowa komórka neuronu ma nieregularny kształt, a w środku ciemne jądro. Otoczona jest błoną komórkową z wystającymi z niej cieniutkimi włókienkami. To dendryty – cienkie wypustki, których z jednej komórki wychodzi nawet 10 tysięcy. Przypominają one konary drzewa – najgrubsze są przy powierzchni komórki, dalej rozdzielają się na cieńsze gałązki. Wszystkie razem tworzą system jakby włóknistej gąbki.

Dendryty działają jak anteny; przyjmują impulsy od innych neuronów i przekazują je do jądra komórki lub odwrotnie z jądra do innych komórek.Są bardzo nietrwałe, podatne na uszkodzenia, zwłaszcza w starszym wieku. Tak więc z czasem, mniej sprawnie odbierają i przekazują impulsy.

W mózgu jest kilka rodzajów neuronów, które oddziałują na różne części ciała. Na przykład neurony ruchowe przenoszą impulsy energetyczne do mięśni, polecając im wykonanie ruchu.Sygnały przeniesione do gruczołów wydzielania dokrewnego, powodują wydzielanie hormonów. Neurony czuciowe przenoszą impulsy sensoryczne, przekazując nam informacje o tym, co widzimy, słyszymy, czujemy, smakujemy i wąchamy. Są też przekaźnikiem wspomnień, wyobrażeń i marzeń sennych.

Największe z pojedynczych włókienek wyrastających z komórki to akson. Osiąga długość do jednego, a nawet do 1,5 metra. Przewodzi impulsy nerwowe do dendrytów innych neuronów.

Aksony i dendryty mają drobniutkie rozgałęzienia łączące je z innymi neuronami. Poprzez te rozgałęzienia pojedyncza komórka może kontaktować się z tysiącami innych neuronów.

Punkt kontaktowy między aksonem jednego neuronu i dendrytami innych neuronów to synapsa. Jest ona nieskończenie małym złączem nerwowym. Pojedynczy neuron może mieć aż 100 tysięcy synaps, łączących go z innymi komórkami.

Glej, czyli komórki podtrzymujące, otacza aksony, tworząc warstwę izolacyjną zwaną mieliną lub mielinową otoczką. Mielina zapobiega przerwom w przepływie prądu elektrycznego, ułatwia ten przepływ i usprawnia regenerację połączeń.

Komórki kontaktują się ze sobą za pomocą impulsów elektrycznych i oddziaływań chemicznych.
Informacja, czyli impuls elektryczny, biegnie wzdłuż aksonu do synapsy, gdzie powoduje uwolnienie niewielkiej porcji substancji chemicznych zwanych neuroprzekaźnikami (przekaźnikami nerwowymi).
Komórki nerwowe i ich neuroprzekaźniki działają błyskawicznie. Przesłanie elektrycznego sygnału na koniec aksonu, zabiera neuronom zaledwie jedną tysięczną część sekundy.

Neuroprzekaźniki przecinają mikroskopowe przestrzenie synaps i docierają do dendrytów sąsiedniego neuronu. Uaktywniają tam specjalne receptory - białka o szczególnej wrażliwości - znajdujące się w błonie komórki odbierającej sygnał. Zachodzi wówczas reakcja podobna do oddziaływania między kluczem a zamkiem. Każdy neuroprzekaźnik rozpoznaje i przyczepia się do odpowiedniego receptora.
Gdy neuroprzekaźnik zwiąże się ze swym receptorem, wywołuje to szereg biochemicznych reakcji, które sprawiają, że informacja przedostaje się do jądra komórkowego. Następnie przesyłana jest dalej, do końcówki aksonu i przekazywana do sąsiednich komórek. Robią to własne neuroprzekaźniki komórki.

W małych neuronach odbywają się procesy, których skomplikowanie przekracza złożoność procesów produkcyjnych we współczesnej fabryce.

Tak więc neurony są komórkami szczególnymi. Wyspecjalizowane zostały w przewodzeniu impulsów chemicznych i elektrycznych. Dodatkowo, potrafią organizować się w lokalne sieci.
Te z kolei, łączą się w regiony i struktury mózgu, które działają razem jako układ. Mózg jest systemem systemów.

Ten skomplikowany opis jest ogromnym uproszczeniem złożonego procesu przemieszczania się pojedynczego impulsu przez sieć nerwową. W rzeczywistości wiele setek aksonów tworzy każdy pojedynczy neuronowy ślad. Te z kolei, składają się na wiązki budującetkankę nerwową mózgu – jej zewnętrzną warstwę czyli korę oraz rdzeń kręgowy.

Przepływ impulsów nie jest pojedynczym sygnałem, ale miliony razy zwielokrotnioną falą, rozlaną na cały ten rozbudowany obszar.

W opisany sposób przez mózg przenoszone są myśli. To przepływ prądów między neuronami stanowi o procesach myślowych. Materializują się one w postaci sygnałów i docierając do odpowiedniego rejonu naszego ciała powodują, że podejmujemy jakieś działanie.

Podobnie mózg steruje pracą organów wewnętrznych ciała. Dzięki takim procesom rodzą się też w naszym umyśle nowe idee.

Myśli, i procesy przez nie wywołane, po spełnieniu zadania znikają. Pozostają po nich w mózgu tzw. „ ślady pamięciowe" w postaci wzorca połączeń między neuronami.

Jeśli bodźce są powtarzane, wzorce połączeń przekształcają się w trwałe, materialne połączenia między dendrytami i komórkami.Po tych „stałych trasach" komunikacja przebiega wręcz natychmiastowo – umysł zapamiętał i opanował nową informację.Proces tworzenia nowych połączeń może trwać nawet kilka tygodni.

Materialna struktura mózgu nie jest nam dana raz na zawsze.Ciągle powstają i rozwijają się nowe połączenia i ciągle też ulegają pomniejszeniu i zanikają.

W dzieciństwie, i w pewnym stopniu również w młodości, ilość połączeń między neuronami wzrasta dzięki naturalnym procesom rozwojowym. Jeśli są wykorzystywane i wzmacniane, zostają na trwale włączone w strukturę mózgu.

Dzieciństwo to okres, w którym buduje się fizyczną strukturę mózgu. Z wykorzystaniem tej struktury odbywa się i będzie się odbywać w przyszłości myślenie, odczuwanie, uczenie się.

Nieużywane neurony zanikają bezpowrotnie. Dlatego dzieciństwo to szczególnie ważny okres w życiu. Zaległości z tego okresu nadrabia się z trudem lub nawet jest to niemożliwe.

W życiu dorosłym nie ma już okresów burzliwego rozwoju mózgu. Komórki nerwowe zanikają i często są dodatkowo niszczone przez stres czy zanieczyszczenia środowiskowe.

Jednak w każdym wieku to właśnie intensywna praca umysłu powoduje, że pojawia się coraz więcej dendrycznych rozgałęzień. Dzięki procesom uczenia się wytwarzane są nowe połączenia synaptyczne.
Im intensywniej używamy mózgu tym bardziej on „rośnie". Później te połączenia są układane w taki sposób, by wzrosła efektywność myśli. Układ ten zmienia się przez całe nasze życie!

Uczenie się to rozbudowa mózgu – naszej fizycznej bazy postrzegania i rozumienia świata. Opierając się na wyjściowych wzorach, w każdym momencie, poprzez dalsze uczenie się formujemy coraz bardziej skomplikowane sieci nerwowe.

Doskonalące się sieci umożliwiają dalsze poszerzanie naszego pojmowania i naszych umiejętności. To, w jakim kierunku i z jaką intensywnością przebiega ten rozwój, zależy od nas.
Sami projektujemy i budujemy nasz własny układ nerwowy.

Dokonuje się to dzięki temu, że wykazujemy aktywność – zdobywając wiedzę, pracując, bawiąc się. Dzieje się to poprzez nasze zmysły, uczucia i ruch. Dzieje się to w taki sposób i w takim zakresie, aby nasz umysł mógł sprostać naszym wymaganiom, przekonaniom