wtorek, 17 stycznia 2017

CHOLESTEROL CAŁKOWITY, LDL, HDL

Znalezione obrazy dla zapytania CHOLESTEROL CAŁKOWITY, LDL, HDL

Cholesterol jest substancją tłuszczową, która w warunkach fizjologicznych występuje w organiźmie człowieka i jest niezbędna do jego prawidłowego funkcjonowania. 

Cholesterol jest niezbędny do produkcji wielu hormonów, witaminy D, kwasów żółciowych. Jednak tylko niewielka część obecnego we krwi cholesterolu jest niezbędna do zaspokojenia zapotrzebowania. Natomiast nadmiar cholesterolu niekorzystnie wpływa na organizm przyczyniając się do rozwoju miażdżycy (działanie aterogenne).

Ocenia się, że około 2/3 cholesterolu potrzebnego człowiekowi wytwarza wątroba a pozostała część jest dostarczana z pożywieniem. Cholesterol znajduje się w każdym pokarmie pochodzenia zwierzęcego i im więcej go spożywamy z pokarmem, tym wątroba syntezuje mniejsze ilości cholesterolu endogennego.

Po spożyciu produktu z zawartością tłuszczu i jego strawieniu oraz wchłonięciu, cząsteczki tłuszczu są transportowane do różnych tkanek i komórek w połączeniu z białkami jako tzw. lipoproteiny. Lipoproteiny transportują nie tylko tłuszcze wchłonięte z pożywienia, ale także przenoszą lipidy wytwarzane przez sam organizm z miejsca ich powstania do miejsca przeznaczenia.

Wyróżniamy cztery główne rodzaje lipoprotein, zawierające w różnych proporcjach trójglicerydy, fosfolipidy, cholesterol oraz białko, zwane apoproteiną:
*Chylomikrony - Powstają w jelicie z tłuszczu pokarmowego i przenoszą tłuszcze dostarczane z pożywieniem z jelita do wewnątrz organizmu. Chylomikrony prawdopodobnie mają również pewne działanie aterogenne.
*Lipoproteiny o bardzo małej gęstości VLDL (Very Low Density Lipoproteins) - Stanowią 10-15% całkowitej ilości cholesterolu w surowicy oraz około 70% trójglicerydów, są wytwarzane w wątrobie i z nich powstaje frakcja LDL cholesterolu. Niektóre formy VLDL prawdopodobnie sprzyjają rozwojowi miażdżycy.
*Lipoproteiny o małej gęstości LDL (Low Density Lipoproteins, „zły cholesterol”) - Stanowią 60-70% całkowitej ilości cholesterolu w surowicy i są głównymi lipoproteinami aterogennymi odpowiedzialnymi za rozwój miażdżyc.
*Lipoproteiny o dużej gęstości HDL (High Density Lipoproteins, „dobry cholesterol”) - Stanowią 20-30% całkowitej ilości cholesterolu w surowicy i przenoszą lipidy z tkanek obwodowych z powrotem do wątroby. Lipoproteiny HDL chronią przed rozwojem miażdżycy.Oprócz lipoprotein, istnieją również Trójglicerydy, które służą do magazynowania energii pochodzącej z pożywienia. Trójglicerydy są odkładane w komórkach tłuszczowych i tylko niewielka ich część krąży we krwi. Nadmiar trójglicerydy można stwierdzić w cukrzycy, u osób otyłych i przy nadużywaniu alkoholu.


W praktyce klinicznej wagę przywiązuje się głównie do LDL, HDL oraz TG. Poniżej przedstawiam klasyfikację stężeń cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, HDL oraz trójglicerydów w surowicy według ATP III
Cholesterol całkowitymg/dl (mmol/l)
<200 (<5,2) pożądane
200-239 (5,2-6,1) granicznie duże
>=240 (>=6,2) duże

Cholesterol LDL-C mg/dl (mmol/l)
<100 (<2,6) optymalne
100-129 (2,6-3,3) prawie optymalne
130-159 (3,4-4,1) granicznie duże
160-189 (4,1-4,9) duże
>=190 (>=4,9) bardzo duże

Trójglicerydy mg% (mmol/l)

<150 (<1,7) prawidłowe
150-199 (1,7-2,3) granicznie duże
200-499 (2,3-5,7) duże
>=500 (>=5,7) bardzo duże

Cholesterol HDL mg/dl (mmol/l)
<40 (<1,0) małe
>=60 (>=1,5) duże


poniedziałek, 16 stycznia 2017

KONFLIKT SEROLOGICZNY

Znalezione obrazy dla zapytania KONFLIKT SEROLOGICZNY

Niezgodność serologiczna jest sytuacją w której na krwinkach czerwonych płodu występują antygeny układu czynnika Rh lub antygeny grup głównych, które są nieobecne na krwinkach matki.
 

Do konfliktu serologicznego dochodzi wtedy, kiedy matka w wyniku immunizacji rozpocznie wytwarzanie przeciwciał przeciwko krwinkom płodu jak ma to miejsce w konflikcie w układzie Rh. W konflikcie w układzie ABO za uszkodzenie krwinek płodu odpowiedzialne są przeciwciała naturalnie występujące we krwi matki.

Choroba hemolityczna do której dochodzi w wyniku konfliktu serologicznego jest złożonym procesem w efekcie którego dochodzi do rozpadu krwinek czerwonych płodu (hemolizy). Należy podkreślić, że jest to wyłącznie choroba płodu całkowicie bezobjawowa dla matki.

Najczęściej występuje konflikt w układzie grupowym Rh i ABO. Konflikt w układzie Kell występuje rzadko , ale ma równie silny przebieg jak w układzie Rh, natomiast konflikty w innych układach występują sporadycznie. Ryzyko konfliktu Rh obniża się przy współistnieniu konfliktu w grupach głównych.

KONFLIKT SEROLOGICZNY W UKŁADZIE RH

Układ grupowy Rh składa się z 6 podstawowych antygenów C, D, E, c, d, e dziedziczonymi osobnymi genami z których geny C, D, E są genami dominującymi a geny c, d, e są genami recesywnymi. O fenotypie decyduje odziedziczona kombinacja trzech par genów (Cc, Dd, Ee). Osoby posiadające w krwinkach czerwonych najsilniejszy antygen D, mający największe znaczenie praktyczne, którego częstość występowania w Polsce wynosi około 85% określane są jako Rh dodatnie, natomiast osoby nie posiadające tego antygenu jako Rh ujemne. Około 99% konfliktów serologicznych i powikłań poprzetoczeniowych spowodowane jest niezgodnością w zakresie antygenu D.

Aby doszło do konfliktu serologicznego u matki Rh- muszą powstać przeciwciała należące do klasy IgG przeciwko antygenom krwinek płodu Rh+. Ilość ich musi być wystarczająco duża aby po przejściu przez łożysko mogły opłaszczyć i zniszczyć znaczną ilość erytrocytów dziecka.

W warunkach fizjologicznych nie ma przeciwciał skierowanych przeciw antygenom układu Rh. Do pierwszej immunizacji dochodzi w wyniku przenikania krwinek płodu do krwioobiegu matki co może mieć miejsce w przypadku poronienia, ciąży pozamacicznej, ręcznego wydobycia łożyska, cięcia cesarskiego, porodów zabiegowych z użyciem np kleszczy, diagnostyki. Po około 8-9 tygodniach a czasami nawet i po 6 miesiącach od pierwszego kontaktu krwinek Rh+ płodu z krwią matki Rh- dochodzi do słabej, pierwotnej odpowiedzi immunologicznej, której wynikiem jest wytworzenie nieprzenikających przez łożysko immunoglobulin anty D klasy IgM. Ponowna immunizacja matki do której najczęściej dochodzi w kolejnej ciąży doprowadza do wtórnej, silniejszej odpowiedzi immunologicznej z wytworzeniem przeciwciał IgG anty D, które przenikając przez łożysko uszkadzają erytrocyty płodu wywołując tym samym hemolizę. Wynikiem tego jest niedokrwistość, niedotlenienie, pozaszpikowe krwiotworzenie czy uszkodzenie śródbłonków naczyń oraz uszkodzenie komórek wątroby, mózgu, serca i szpiku kostnego jako wynik bezpośredniego oddziaływania przeciwciał. W wyniku narastającej niedokrwistości płód rozbudowuje pozaszpikowe ogniska krwiotwórcze w wątrobie i śledzionie co jest przyczyną ich powiększenia się. Dochodzi do zaburzeń w funkcji wątroby co objawia się obniżeniem produkowanych przez nią białek (hipoproteinemia) oraz osoczowych czynników krzepnięcia. Rozwijająca się hipoproteinemia prowadzi do wystąpienia obrzęków i przesięków do jam surowiczych. Wzmożona hemoliza krwinek czerwonych płodu powoduje nadmierne wytwarzanie bilirubiny, która może powodować żółtaczkę jeszcze przed porodem oraz zwiększone stężenie barwników żółciowych w płynie owodniowym.

Ciężkość przebiegu choroby hemolitycznej płodu zależy od ilości przeciwciał wytwarzanych przez matkę oraz od okresu ciąży, w którym rozpoczyna się proces chorobowy. Im wcześniej dochodzi do hemolizy krwinek, tym gorsze jest rokowanie natomiast jeżeli matka matka zaczyna wytwarzanie przeciwciał w zaawansowanej ciąży zazwyczaj przebieg choroby jest łagodniejszy.

Postacie kliniczne choroby hemolitycznej
Wyróżniamy trzy postacie kliniczne choroby hemolitycznej noworodków:
*Uogólniony obrzęk płodu (hydrops fetalis) - Jest to najcięższa postać choroby hemolitycznej w której stwierdza się uogólnione obrzęki skóry i tkanki podskórnej, którym często towarzyszą wybroczyny krwotoczne na skórze, a w jamie brzusznej płyn przesiękowy. Jednocześnie dochodzi do powiększenia wątroby i śledziony. W morfologii stwierdza się niedokrwistość, hipoproteinemię i hiperkaliemię. W wyniku zaburzeń hemodynamicznych dochodzi do niewydolności krążenia. W przebiegu uogólnionego obrzęku często dochodzi do obumarcia wewnątrzmacicznego płodu lub szybkiego zgonu po porodzie.
*Ciężka żółtaczka hemolityczna (icterus) - W przebiegu tej postaci noworodek rodzi się z objawami żółtaczki albo żółtaczka pojawia się już w pierwszej dobie życia i jest silnie wyrażona. W przypadku nie leczenia może dojść do przekroczenia progu stężenia bilirubiny pośredniej, która zacznie przechodzić przez barierę naczyniowo-mózgową doprowadzając w konsekwencji do żółtaczki jąder podstawy mózgu (kernicterus) i uszkodzenia mózgu. Ryzyko rozwoju żółtaczki jąder podstawy przy stężeniu bilirubiny pośredniej równym 30m% wynosi około 50%. Jednak w przypadku prawidłowo leczonej choroby hemolitycznej nie powinno dojść do uszkodzenia mózgu. W przebiegu żółtaczki hemolitycznej wątroba i śledziona są często powiększone, stwierdza się wybroczyny na skórze a płyn owodniowy oraz maź płodowa może mieć żółty kolor.
*Ciężka niedokrwistość noworodków (anemia) - Postać ta w lżejszych przypadkach charakteryzuje się niedokrwistością, która może pojawić się nawet po kilku tygodniach od urodzenia, co jest spowodowane utrzymywaniem się przeciwciał przez około 6 tygodni po porodzie. W przypadku ciężkiej niedokrwistości dziecko rodzi się z blado-woskowym kolorem skóry, dużym brzuchem, z powiększoną wątrobą i śledzioną. Objawom tym mogą towarzyszyć obrzęki o różnym nasileniu, jak również przesięki do jam surowiczych ciała.

Rozpoznanie
Każda kobieta ciężarna powinna mieć oznaczony przed 12 tygodniem ciąży poziom przeciwciał przeciwerytrocytarnych oraz grupę krwi i czynnik Rh jeżeli nie miała wykonanych tych oznaczeń przez ciążą.

Kobiety Rh ujemne oraz z brakiem przeciwciał przeciwerytrocytowych powinny mieć wykonane ponowne badanie w 28 tygodniu ciąży w celu stwierdzenia czy nie doszło w trakcie jej trwania do serokonwersji czyli pojawienia się przeciwciał.

Kobiety Rh ujemne u których stwierdzono przeciwciała przeciwerytrocytowe powinny mieć wykonane ponowne badania w 28, 32 i 36 tygodniu w celu określenia swoistości przeciwciał i ich miana czyli poziomu oraz powinny mieć co 2-3 tygodnie wykonywanie badanie USG w celu poszukiwania cech rozwijającego się konfliktu serologicznego. Badanie USG ocenia wielkość łożyska i płodu, obrzęki i przesięki do jam płodu oraz żywotność płodu.

Podstawowym wskazaniem do wykonania diagnostyki wewnątrzmacicznej jest stwierdzenie miana przeciwciał anty Rh> 1/16 w pośrednim teście antyglobulinowym (PTA) lub powyżej 1/64 w teście papainowym. Amniocentezę (nakłucie jamy owodniowej) wykonuje się również jeżeli mimo prawidłowego miana przeciwciał stwierdza się w badaniu USG ewidentne objawy konfliktu serologicznego oraz u kobiet, u których w poprzednich ciążach rozwinął się konflikt serologiczny.

Amniocentezę wykonuje się zwykle w 30-32 tygodniu ciąży. W pobranym płynie owodniowym bada się:
*Stosunek lecytyny do sfingomielin (L/S)
*Obecność krwinek płodu (test Kleihauera)
*Obecność bilirubiny metodą spektrofotometryczną ( ocena gęstości optycznej płynu owodniowego mierzona dla fali 450 nm). Uzyskane wyniki dobrze informują o stani płodu i immunizajcji oraz doją wskazówki dotyczące dalszego leczenia

U niektórych kobiet obecnie pod kontrolą USG wykonuje się nakłucie żyły pępowinowej biegnącej w sznurze pępowinowym (kordocenteza). Za pomocą tego badania ocenia się grupę krwi płodu i czynnik RH, oraz poprzez bezpośredni test antyglobulinowy (BTA, bezpośredni odczyn Coombs'a) stwierdza się czy są krwinki płodu są opłaszczane i niszczone przez przeciwciała matki. Dodatkowo wykonuje się morfologię krwi co jest miernikiem stopnia uszkodzenia erytrocytów w krążeniu płodowym.

Leczenie choroby hemolitycznej noworodka z konfliktu serologicznego ma na celu:
*usunięcie wolnych przeciwciał i przeciwciał związanych z erytrocytami
*usunięcie nadmiaru bilirubiny
*podanie erytrocytów niewrażliwych na przeciwciała i osocza nie zawierającego przeciwciał przeciwko erytrocytom noworodka za pomocą transfuzji wymiennej do żyły pępowinowej
unormowanie parametrów hematologicznych

Zapobieganie konfliktowi serologicznemu polega na podaniu matce Rh ujemnej, która nosiła płód Rh dodatni po każdej ciąży immunoglobuliny anty D w ilości 150-300 mikrogramów jednorazowo domięśniowo w pierwszej dobie po porodzie, poronieniu, amniopunkcji oraz innych zabiegach diagnostyki prenatalnej nie później jednak niż 72 godziny. Profilaktyka taka jes skuteczna w około 97%.

Podanie immunoglobuliny anty D chroni płód tylko w następnej ciąży. W pierwszej ciąży ryzyko wystąpienia konfliktu serologicznego wynosi 1% a do immunizacji matki wystarczy tylko 0,05-0,1 ml krwinek płodu, które przedostaną się do krwi matki. W przypadku krwawienia płodowo-matczynnego 0,1-5ml ryzyko wystąpienia konfliktu wynosi od 3-65%.

KONFLIKT SEROLOGICZNY W UKŁADZIE GRUP GŁÓWNYCH ABO

Częstość występowania niezgodności serologicznej stwierdza się u około 20-25 % ciąż, natomiast do konfliktu serologicznego dochodzi w około 10% tych ciąż i dotyczy on głównie układu 0-A1 (matka - dziecko). Do konfliktu może dojść już w pierwszej ciąży.

Do niezgodności serologicznej dochodzi w następujących sytuacjach:

*Grupa matki                                               *Grupa noworodka
0 (przeciwciała anty A, anty B)                         A B
A (przeciwciała anty B)                                     B AB
B (przeciwciała anty A)                                     A AB
AB (brak przeciwciał)                                 Konfliktu nie ma


Naturalne przeciwciała anty A i anty B należą do klasy IgM i nie przechodzą przez łożysko a więc nie mogą spowodować rozwoju choroby hemolitycznej. Natomiast u około 10% kobiet stwierdza się przeciwciała anty A i anty B klasy IgG, które mogą przechodzić przez łożysko i to one są odpowiedzialne za objawy konfliktu serologicznego.

Objawy choroby hemolitycznej u płodu w konflikcie serologicznym są bardzo słabo nasilone, gdyż do pełnego ukształtowania antygenów A1 na krwinkach płodu dochodzi na krótko przed porodem. U noworodka głównymi objawami konfliktu serologicznego grup głównych jest wzrost stężenia bilirubiny wolnej już w 1 lub 2 dobie życia oraz narastająca nawet do 3 miesięcy niedokrwistość. Bardzo rzadko dochodzi do obrzęku uogólnionego a powiększenie wątroby i śledziony nie występuje.

Diagnostyki konfliktu serologicznego nie prowadzi się w czasie ciąży. Po urodzeniu u dziecko bezpośredni odczyn Coombsa zwykle jest ujemny, natomiast pośredni odczyn Coombsa może być dodatni. Morfologia krwi z rozmazem wskazuje na obecność mikrosferocytów, nieznaczne obniżenie ilości erytrocytów oraz zwiększenie ilości retikulocytów powyżej 10%.

Postępowanie w konflikcie grup głównych polega na leczeniu podwyższonego poziomu bilirubiny (hipebilirubinemia) naświetlaniem lampami, podawaniem albumin oraz w rzadkich przypadkach transfuzji krwi.


niedziela, 15 stycznia 2017

OBJAWY CIĄŻY

Znalezione obrazy dla zapytania OBJAWY CIĄŻY

Z chwilą zapłodnienia komórki jajowej i powstania nowego życia w organizmie kobiety zachodzą burzliwe zmiany mające na celu zapewnienie prawidłowych warunków dla rozwijającego się płodu. 

Wspomniane zmiany są wynikiem oddziaływania hormonów wytwarzanych głównie przez łożysko (gonadotropina kosmówkowa) oraz ciałko żółte (progesteron) i jajniki (estrogeny). Hormony te są odpowiedzialne za tzw. pierwsze objawy po których kobieta zaczyna podejrzewać, że jest w ciąży. Większość objawów ciążowych występujących do końca czwartego miesiąca jest wynikiem oddziaływania tych trzech hormonów na organizm kobiety.

Niektóre z objawów zauważonych przez kobietę, jedynie sugerują możliwość ciąży, inne wykazują na duże prawdopodobieństwo. Jednak żadne z nich nie są całkowicie pewnym dowodem istnienia ciąży. Pierwszym całkowicie pewnym dowodem ciąży jest wykazanie bicia serca Twojego dziecka. Poniżej przedstawiam wczesne możliwe oraz prawdopodobne objawy ciąży jak i pozytywne, które w 100% potwierdzają istnienie ciąży.

MOŻLIWE OZNAKI CIĄŻY

*Poranne nudności 2-8 tygodni po zapłodnieniu - Zatrucie pokarmowe, infekcja i wiele innych schorzeń
*Częste oddawanie moczu Zwykle 6-8 tygodni po zapłod­nieniu - Zakażenie dróg moczowych, stosowanie leków moczopędnych, cukrzyca
*Wzmożony apetyt Pierwszy trymestr  - Nieodpowiednia dieta, stres, wyobraźnia lub nadchodząca miesiączka
*Zawroty głowy, łaknienia Pierwszy trymestr  - Nieodpowiednia dieta, inne schorzenia
*Zaparcia Pierwszy trymestr  - Nieodowiednia dieta
*U kobiet palących niechęć do palenia Pierwszy trymestr

PRAWDOPODOBNE OZNAKI CIĄŻY

*Amenorrhea (brak miesiączki) Zwykle okres całej ciąży  - Podróż, zmęczenie, stres, strach przed ciążą, problemy hormonalne lub choroba, otyłość, odchudzanie, zaprzestanie zażywania pigułek, karmienie piersią
*Rozpulchnienie macicy i szyjki 2-8 tygodni po zapłodnieniu  - Opóźniona miesiączka
*Powiększenie macicy i brzucha 8-12 tydzień  - Guz, mięśniaki
*Powiększenie, mrowienie i przeczulica w piersiach Kilka dni po zapłodnieniu  - Doustne środki antyoncepcyjne, nadchodząca miesiączka
*Zmiany zabarwienia błony śluzowej pochwy Pierwszy trymestr  - Nadchodząca miesiączka
*Niebieskie i różowe linie (rozstępy) na piersiach i na brzuchu Pierwszy trymestr  - Brak równowagi hormonalnej lub efekt wcześniejszej ciąży
*Zaciemnienie aureoli (obszar wokół sutka) Pierwszy trymestr  - Brak równowagi hormonalnej lub efekt wcześniejszej ciąży
*Zaciemnienie linii białej od pępka do wzgórka łonowego 4 lub 5 miesiąc  - Brak równowagi hormonalnej lub efekt wcześniejszej ciąży
*Występujące z przerwami bezbolesne skurcze Wczesna ciąża  - Skurcze jelit

PEWNE OZNAKI CIĄŻY

*Wizualizacja embrionu lub pęcherzyka poprzez USG 4-6 tygodni po zapłodnieniu
*Czynność serca płodu w 10-20 tygodniu w zależności od aparatu
*Ruchy płodu wyczuwalne poprzez powłoki brzuszne po 16 tygodniach

BADANIE GINEKOLOGICZNE


W celu rozpoznania ciąży ginekolog przeprowadza dokładne badanie ginekologiczne w celu potwierdzenia lub wykluczenia ciąży. Badanie takie ma zazwyczaj następującyc przebieg.

*Oglądanie przedsionka do pochwy, sromu i krocza
Lekarz rozchyli wargi sromowe mniejsze i oceni wejście do pochwy w świetle dziennym czy nie stwierdza się zasinienia wejścia do pochwy oraz zasinienia między łechtaczką a cewką moczową albo tuż pod ujściem cewki moczowej w tzw. wałku pochwowycm cewki moczowej (objaw Labhardta).

*Badanie we wzierniku
Badanie to może wykazać zasinienie całej pochwy w skutek zwiększonego unaczynienia w ciąży. Badanie we wzierniku umożliwia również ocenę szyjki macicy.

*Badane palpacyjne pochwy
Badaniem palpacyjnym lekarz może stwierdzić aksamitną szorstkość powierzchni pochwy charakterystyczną w czasie ciąży. Pochwa jest również szersza i bardziej rozciągliwa.

*Badanie dwuręczne
Jeśli lekarz podejrzewa ciążę ważne jest określenie macicy, która pod koniec 1 miesiąca jest nieco powiększona, pod koniec 2 miesiąca ma wielkość gęsiego jaja, pod koniec 3 miesiąca ma wielkość męskiej pięści a pod koniec 4 miesiąca ma wielkość główki noworodka. Lekarz ocenia również rozpulchnienie macicy, która w ciąży staje się miękka i ciastowata oraz zmianę konsystencji macicy, która zmienia się w twardą, mniejszą i kulistą.


piątek, 13 stycznia 2017

TEST CIĄŻOWY

Znalezione obrazy dla zapytania TEST CIĄŻOWY


Testy ciążowe opierają się na wykazaniu obecności gonadotropiny kosmówkowej (HCG) - hormonu białkowego produkowanego przez rozwijający się trofoblast, obecnego we krwi i wydalanego z moczem ciężarnej. 

Stężenie tego hormonu rośnie od chwili zagnieżdżenia się zapłodnionego jaja w śluzówce macicy. Zasadniczo istnieją trzy rodzaje testów ciążowych.

DOMOWY TEST CIĄŻOWY

Test ten wykrywa obecność hormonu hCG w moczu. Niektóre testy są w stanie wykazać, czy jesteś w ciąży, już pierwszego dnia po terminie spodziewanej miesiączki (około 14 dni po zapłodnieniu) i to w czasie zaledwie 5 minut, z wykorzystaniem próbki moczu pobranej w dowolnej porze dnia. Jeżeli badanie wykonywane jest prawidłowo domowy test jest obecnie tak samo dokładny jak test moczu przeprowadzany w gabinecie lekarskim lub laboratorium. Według informacji producenta dokładność jest bliska 100%.
Przed wykonaniem testu ciążowego sprawdzić jego czułość, która jest wyrażona w IU/l. Jeżeli wrażliwość testu:
*jest mniejsza od 500 IU/l to jest on dodatni od 10-go dnia od zapłodnienia
*wynosi 500-800 IU/l to jest on dodatni od drugiego tygodnia po zapłodnieniu
*wynosi 1000 IU/l to jest on dodatni dopiero od 3-go tygodnia po zapłodnieniu

Przy znanej dacie pierwszego dodatniego testu ciążowego oraz jego czułości można dość dokładnie określić datę zajścia w ciążę a tym samym termin porodu.

Domowe testy mają zaletę prywatności i dają możliwość uzyskania niemal natychmiastowego wyniku. Główną wadą domowych testów ciążowych jest to, że mogą one dać wynik negatywny pomimo to, że faktycznie kobieta jest w ciąży co może ją skłonić do odłożenia na później wizyty u lekarza. Jeśli będziesz stosować domowy test ciążowy, pamiętaj, że nie zastępuje on konsultacji i badania lekarskiego wykonywanego przez specjalistę. W przypadkach kiedy wynik testu będzie pozytywny konieczne jest jego potwierdzenie przez wykonanie badania lekarskiego. Jeżeli wynik jest negatywny, a jeszcze nie pojawiła się miesiączka należy również zgłosić się do lekarza w celu wykrycia przyczyny opóźnienia miesiączki.

Jak wykonać test ciążowy w domu?
W opakowaniu kupionego w aptece testu ciążowego znajduje się dokładna instrukcja. Należy ją uważnie przeczytać. Generalnie w celu wykonania badania należy rano, tuż po wstaniu z łóżka, nie pijąc wcześniej żadnych płynów, oddać niewielką ilość moczu do jakiegoś naczynia. Następnie w zależności od rodzaju testu umieścić np. kilka kropel moczu w przeznaczonym do tego okienku kontrolnym. Wynik, pojawienie się lub niepojawienie niebieskiego lub różowego prążka (kolor zależny od rodzaju testu), otrzymujemy po około kilku minutach (czas zależny od rodzaju testu).

Jeśli wynik jest pozytywny kobieta najprawdopodobniej jest w ciąży i powinna udać się do lekarza ginekologa. Jeśli wynik jest negatywny, a od zatrzymania miesiączki minęło mniej niż 6 tygodni, należy powtórzyć test po 1-2 tygodniach. Jeśli wynik nadal jest negatywny kobieta prawdopodobnie nie jest w ciąży, istnieje bowiem wiele przyczyn opóźnienia miesiączki do których należą:
*zaburzenia produkcji hormonów,
*anemia,
*anoreksja,
*niewydolność nerek,
*niektóre choroby krwi,
8schorzenia wątroby.

Opóźnienie rzędu kilku do kilkunastu dni może być spowodowane:
*zmianą klimatu i trybu życia,
*ciężkimi przeżyciami psychicznymi
*intensywnym uprawianiem sportu

Domowe testy ciążowe nie są 100% dokładne. Pozytywny wynik testu mimo, że kobieta nie jest w ciąży, jest możliwy w przypadku:
*przyjmowania leków przeciwdepresyjnych
*okresu okołomenopauzalnego
*chorób nerek
*nadczynności tarczycy
*usunięcia operacyjnego jajnika

Tylko specjalistyczne leki zawierające HCG (zwykle podawane w iniekcjach) mogą mieć wpływ na rezultat testu. Inne terapie oddziałujące na płodność oraz leki przeciwbólowe i pigułki antykoncepcyjne nie powinny zmieniać wyniku.

LABORATORYJNY TEST MOCZU

Test ten podobnie jak domowy test ciążowy wykrywa hormon hCG w moczu z dokładnością bliską 100% już w okresie 7-10 dni po zapłodnieniu. W odróżnieniu od testu domowego wykonywany jest przez specjalistę. Test przeprowadzony w gabinecie lekarskim zazwyczaj wymaga stosowania pierwszego rannego moczu a wynik uzyskuje się po kilku godzinach. Testy moczu są zwykle mniej kosztowne niż testy krwi jednakże nie są one tak często stosowane.
LABORATORYJNY TEST KRWI

Test ten wykrywający hormon hCG z surowicy krwi może wykryć ciążę właściwie ze 100% dokładnością już w tydzień po zapłodnieniu. Poprzez pomiar dokładnej zawartości hCG we krwi, która zmienia się wraz z rozwojem ciąży test ten pomaga w ustaleniu wieku ciąży. Czasami lekarz może zalecić przeprowadzenie zarówno testu moczu, jak i krwi, by być podwójnie pewnym diagnozy. Szansę uzyskania prawidłowej diagnozy jeszcze znaczniej wzrastają, jeżeli po teście zostanie przeprowadzone badanie lekarskie przez lekarza ginekologa.

Należy pamiętać o tym, że najczęściej we wczesnym stadium ciąży, gdy organizm kobiety nie wytwarza wystarczającej ilości hCG potrzebnej do uzyskania wyniku pozytywnego często lekarz nie rozpoznaje ciąży.

Po upływie tygodnia należy ponownie przeprowadzić testy (najlepiej krwi) i badanie lekarskiego, by rozpoznać ciążę. 

Jeżeli wyniki testów będą nadal negatywne a u Ciebie nie pojawi się miesiączka należy jak najszybciej skonsultować się ze swoim lekarzem w celu sprawdzenia, czy nie rozwija się ciąża ektopowa.


czwartek, 12 stycznia 2017

Choroba wysokościowa.

Znalezione obrazy dla zapytania Choroba wysokościowa.

Wydawać by się mogło, że zaburzenie to dotyczy tylko alpinistów wspinających się na najwyższe szczyty wiata. 

Tymczasem objawy choroby wysokościowej (pulsujący ból głowy, nudności, utrata apetytu, uczucie ciężaru w klatce piersiowej ) mogą wystąpić już na około 2500 m n.p.m. u osób normalnie mieszkających na nizinach. 

Powodem jest niedobór tlenu w powietrzu (im wyżej tym bardziej jest ono rozrzedzone ). A wiec, wybierając się na wysokogórską wspinaczkę pamiętaj aby:
*Wspinać się powoli. Tylko w ten sposób twój organizm ma szansę adaptacji do zmniejszonej iloci tlenu. Jeli zaczyna brakować ci tchu - odpocznij.
*Nie pij alkoholu w górach. Alkohol powoduje odwodnienie, które i tak jest problemem na dużych wysokościach. W zamian - pij dużo wody- co najmniej 1.5 litra dziennie.
*Nie głoduj. Twój organizm potrzebuje dodatkowych źródeł energii w tych warunkach, rób częste przerwy na drobne węglowodanowe przekąski.
*Oddychaj głęboko. Co kilkanaście minut zrób przerwę we wspinaczce i zrób 12 głębokich oddechów, co pozwoli zwiększyć poziom tlenu we krwi.


środa, 11 stycznia 2017

BIEGUNKA PODRÓŻNYCH

Znalezione obrazy dla zapytania BIEGUNKA PODRÓŻNYCH

Degustowanie nieznanych i zachęcająco wyglądających potraw w innych krajach to niewątpliwa przyjemność. 

Spożywanie posiłków w restauracjach hoteli i domów wczasowych w kraju to też przyjemność po wielomiesięcznym kucharzeniu we własnej kuchni. Do tego dochodzą inne - przekąski na plaży, deptakach, czy wreszcie pitraszenie na łonie natury. To co jemy i pijemy w czasie urlopu, może stać się przyczyną biegunki, która odbierze nam chęci do wszystkiego. Jej powodem jest zazwyczaj zanieczyszczenie wody i pożywienia bakteriami Escherichia coli lub innymi, ale mówi się również o chorobotwórczym działaniu wirusów i pierwotniaków. I trudno tu o reguły - każdego roku cierpi na biegunkę podróżnych miliony turystów na świecie i tak jak rożne są nasze systemy immunologiczne, tak różne będą reakcje organizmów różnych osób na tę samą wodę czy pokarm. Aby zatem biegunka podróżnych nie stała się głównym punktem programu waszych wakacji, radzimy:

Zapamiętaj to zdanie - umyj, sparz, ugotuj, obierz  

*Gotuj wodę z kranu lub studni używaną do picia, gotowania czy mycia zębów przez conajmniej 1 minutę, potem ostudź do temperatury pokojowej. Jeśli gotowanie nie jest możliwe, możesz zdezynfekować wodę 2% roztworem jodyny ( wlej 10 kropli do 1l wody i odczekaj 30 minut przed użyciem ). W żadnym wypadku nie pij wody z kranu, studzienek i strumyków!
*W restauracjach - proś o butelkowaną wodę, zamawiaj drinki bez lodu (zamrażanie nie zabija bakterii !), nie jedz potraw surowych czy niedogotowanych (krwistego steka i tatara przyrządzisz sobie w domu ), nie pij surowego mleka, a owoce obieraj ze skóry.
*Staraj się unikać ulicznych restauratorów ! Ze względu na niemożność zapewnienia wymaganych wymogów sanitarnych , uliczne hot-dogi, kebaby i zapiekanki są znacznie częstszą przyczyną biegunek niż jedzenie stołówkowe czy restauracyjne.
*Myj ręce przed przygotowywaniem posiłku i przed jedzeniem !!! Jeśli to niemożliwe, np. w trakcie jazdy, owiń kanapkę serwetką i nie dotykaj jej brudnymi rękami.
*Pomyl trzy razy zanim zaordynujesz sobie profilaktycznie antybiotyki. Odpowiednie antybiotyki (np. doxycylina), wzięte przed podróżą zmniejszają aż o 90% ryzyko wystąpienia biegunki, ale...

Możliwość wystąpienia objawów ubocznych, konieczność przyjmowania Lakcidu, niemożność spożywania nabiału i alkoholu oczywiście, poddają w wątpliwość racjonalność tej profilaktyki. Jeżeli mimo tych środków ostrożności, nieuczciwy restaurator i tak poczęstuje cię bakteryjnym specjałem - oto jak walczyć ze zmorą biegunki :
*Pij dużo. Biegunka powoduje odwodnienie organizmu, najważniejsze jest zatem uzupełnienie utraconych płynów. W przypadkach lekkich biegunek lekarze rekomendują wodę mineralna, napoje gazowane, soki owocowe i buliony. W cięższych - należy przyrządzić jednoczenie - w jednej szklance roztwór przegotowanej wody z 1/4 łyżeczki sody oczyszczonej, a w drugiej mieszaninę soku owocowego (pomarańczowego lub jabłkowego) z 1/2 łyżeczkami miodu i szczyptą soli i pić na przemian obydwa napoje. Należy unikać alkoholu, kawy i wody z kranu !
*Bulion z kury (instant) i solone krakersy powinieneś mieć zawsze ze sobą w podroży. Będąc poza domem przejście na dietę jest nie lada problemem. Dlatego posiadanie rozpuszczalnego bulionu i krakersów lub sucharów pozwoli na uregulowanie stolca. W następnych dniach dietę można rozszerzyć o ryż, ziemniaki, gotowany drób, rybę i banany.
*Miej w wakacyjnej apteczne środki przeciwbiegunkowe ( np. węgiel ). Jeśli zaś wyjeżdżasz do kraju, gdzie ryzyko zachorowania na czerwonkę jest bardzo duże (np. Indie), poproś lekarza, żeby przepisał ci antybiotyk i poinstruował, jak go zażywać w razie choroby.


wtorek, 10 stycznia 2017

LECZENIE CHOROBY LOKOMOCYJNEJ

Znalezione obrazy dla zapytania LECZENIE CHOROBY LOKOMOCYJNEJ

Dopada wszędzie i bez względu na wiek. 

W samochodzie, samolocie czy na pokładzie statku może objawić się lekkim bólem głowy, bladością, potami, nudnościami i wymiotami. I chociaż bardziej predysponowane są dzieci, a my dorośli uważamy, że nas nie dotyczą, bądźmy przygotowani na zmagania z nią, np. w czasie pierwszego w życiu lotu samolotem.
CZYM JEST CHOROBA LOKOMOCYJNA

Choroba lokomocyjna jest wynikiem konfliktu ogarniającego nasze narządy zmysłów. Ucho wewnętrzne i zlokalizowany tam błędnik, odpowiadający za równowagę w czasie podroży przesyła sygnały do mózgu, że jesteśmy w ruchu. Nasze oczy zaprzeczają temu - siedzimy przecież spokojnie na fotelu pasażera. Odbierający sprzeczne sygnały mózg, nie bardzo wie jak sobie z tym poradzić. Rezultat ? Choroba lokomocyjna. Tej przykrej dolegliwości, kiedy rozwinie się na dobre (wymioty) zatrzymać niestety nie można. Jej kres zbiega się z reguły z końcem podroży, sprawiając, że wysiadamy ze środka lokomocji wyczerpani i nie mający ochoty na żadne z czekających na nas rozrywek.
ZAPOBIEGANIE CHOROBIE LOKOMOCYJNEJ

Chorobie lokomocyjnej można jej jednak zapobiec, szczególnie jeśli mamy ku temu skłonności i czujemy jej zwiastujące objawy:
*Siedź prosto z głową opartą o zagłówek ( stabilizacja pozycji zmniejsza dezorientację ruchową, która powoduje chorobę lokomocyjną )
*Miej kontrolę nad wzrokiem. Staraj się ustalić swój wzrok na wysokości 45 stopni ponad horyzontem, jeżeli jedziesz samochodem; w samolocie lepiej zamknij oczy;
*Unikaj przykrych zapachów i dymu, które przyspieszaj wystąpienie objawów ! Siadaj w przedziale dla niepalących, w autobusie zajmij miejsce z przodu - unikniesz wyziewów spalin. Jeśli odory są nieuniknione, np. z powodu niedomytego lub spożywającego "aromatyczne" kanapki sąsiada, zakryj chustką usta i nos i oddychaj jak przez filtr;
*Zrezygnuj z party pożegnalnego na cześć powitalnego ! Zmęczenie, kac, zawartość alkoholu we krwi znacznie przyspieszają wystąpienie objawów ! Nie pij alkoholu w czasie podroży !
*Siadaj tam, gdzie poruszanie się środka lokomocji jest najmniej odczuwalne. Najbardziej statycznymi są przednie siedzenia w samochodzie (kierowcy prawie nigdy nie chorują) i środkowa cześć pokładu statku. W pociągu siadaj zgodnie z kierunkiem jazdy i najlepiej przy oknie, w autobusie z przodu, tak aby mógł obserwować drogę i adaptować wzrok do zakrętów i wzniesień. W samolocie ( wg amerykańskich ekspertów medycyny lotniczej z Kansas ) najbardziej statyczne miejsca znajdują sie na wysokości skrzydła, po prawej stronie.
*Spróbuj imbiru. Imbirowe cukierki są naturalnym, bezpiecznym i bardzo efektywnym środkiem w walce z chorobą lokomocyjną !
*Środki chemiczne. Jeżeli nic nie skutkuje, zawsze możesz się zaopatrzyć w dostępne w aptekach, w postaci tabletek lub plasterków nasączonych lekiem środki. Ale uwaga ! większość z nich ma w swym kadzie scopolaminę, która może wywołać wiele działań ubocznych ( od senności i suchości w ustach począwszy, na podwyższeniu ciśnienia i arytmiach serca skończywszy).


Oceń stan swojego zdrowia - nastawienie psychiczne